Кич утырыйк бергәләп.

туры килэ. Этисе булэкне алданрак алып кайтырга кушкан иде .Ишек шакыган тавышка Рэзилэ аптырап китте, Рэсилэнен ачкычы бар иде, югалтты микэн ? Ул берни дэ уйламыйча ишекне ачты.Ишек тебендэ Артур басып тора, яхшы гына исерек, бэлки айныпта бетмэгэндер.
---Син, син нэрсэ эшлисен монда?Рэсилэ кая?
Артур Рэзилэнен кулыннан тотып эчкэ сейрэп кертте дэ ишекне япты,
— Жибэр мине, нишлисен син?
— Мин сина эйттем бит укенэсен эле дип исенэ тешер. Нэрсэ минем белэн уйнап була дип уйладынма? Купме сине кузлэп була, яратам мин сине. Купме торыштым башымнан алып бэрергэ, булмый, нишлэттен мине ?
— Нишлэтим, тиле жибэр дим, жибэр, Рэсилэ кая?
— Мин аны исерттем дэ йоклата торган дару бирдем, йоклый ул. Эш анда тугел, мин анын белэн бары тик синен ачуынны чыгарыр эчен. Э син мина хэттэ карамыйсын.-
Ул Рэзилэнен кулын борып алды да диванга аударды.
— Жибэр дим, утенэм тимэ мина, мин башканы яратам, тимэ...
Артур, Рэсилэне шашып, шашып убэргэ тотынды. Эстендэге кулмэген йорта башлады,,Анын авызыннан килгэн сасы исеннэн Рэзилэ буыла башлады.
— Жибэр ,утенэм, ахырдан узен дэ укенэсен бит тынла инде.
Рэзилэ ничек булса да Артур кулыннан очкынырга телэде .Юк шул ул кечле куллары белэн аны косып алды, хэттэ Рэзилэгэ суларга да авыр иде.
— Син минеке буласын ишетэсенме, минеке сине беркем дэ коткара алмый, Синен тиле Дамирын да юк. Кем коткара я эйт? мин купме кеттем бу кенне.
Артур кечле куллары белэн бер тартуда Рэзилэнен кулмэген тартып ертты.

Дәвамы бар.

Гөлчирә Галимова

Кан дошманым
Гөлчирә Галимова. 2 өлеш.


Рэсилэ тынларга да телэмэде, анын ачудан баш мие кайный иде., Ничек итеп уз туганыннын егетен тартып алып була? Нигэ гел минем тормышыма косыла ул? Купме анын шэулэсе артында яшэп була ? Юк мин чыгарга тиеш, мин гомер буе анын артыннан йери алмыйм.
Кызлар чыннан да икесе ике юлдан китте, Рэзилэ кечкенэдэн табиб булырга хыялланды, э Рэсилэ энисе кебек баш бухалтер булырга телэде,.Алар бары тик кич белэн генэ бергэ яшэгэн квартирада очрашты.Рэзилэ генэ игезэк сынары эчен бик борчылды .Рэсимэ кичлэрен сона калып кайта башлады, ул мин китапханэдэ идем, яки кызлар белэн сейлэшеп утырдык, дэреслэр куп иде дип акланды. Буген инде бетереп кич кунарга да кайтмады. Рэзилэ кузендэ йоммыйча тэрэзэ янында Рэсилэнен кайтканын кетте. Житмэсэ кесэ телефонын да сундереп куйган. Рэзилэ узен тынычландырды бэлки зарядкасы беткэндер, сон булгач иптэш кызында кич куна калгандыр.
Икенче кенне Дамир укудан каршы алгач
— Минем ике атнага эш буенча китэсем бар, театрга барабыз дигэн идем, упкэлэмэ кайткач барабыз суз бирэм.
— Син бит андый юлларда йерми иден.
— Эйе, хэзер мина барырга туры килэ, договорларга кул куйгач эш жайлана. Аннары яна кешелэр эшкэ алсак миндэ бераз бушыйм— узенен кубрэк эйтеп атуын анлагач— Яна машина йертучелэр килсэ минем дэ вакытым куп була, Артур эшлэсен.
- Мин инде син дэ начальник буласын дип торам. Бэлки башка тынычрак эшкэ кучэрсен.Кара эле Артур дигэннэн син аны курмэденме? Рэсилэ дэ кич кунарга кайтмады, белмим нэрсэ уйларга да.
Дамир нэрсэ эйтергэдэ белмэде, ул аларнын машинага бергэ утырып киткэннэрен курде.
— Белмим, минем аны кургэнем юк ике кеннэн бирле, .
Кич сон гына кайтты Рэсилэ.
— Син кая йерисен,? хэбэр итеп була бит, белэсен мин борчылганны, нишлэден син?Эни шалтыраткачта алдарга туры килде сине инде йоклый дидем.
--Мин Артур белэн идем, сине онытсын эчен мин нэрсэ эшлэргэдэ риза.. Без бергэ идек анлыйсынма,? Бергэ, ул мине ярата, без яна елдан сон эйлэнешэбез.
— Син нэрсэ эшлэгэненне анлыйсын дип уйлыйм. Анла мин сина ничэ тапкыр эйттем, мин Дамирны яратам, Синен ачудан кузен томаланган, уйла сон булганчы, ул яхшы егет тугел.
— Син анын байлыгына кызыгасын, шуна миннэн тартып алырга телисен.
— Юк, житэр телэсэ нишлэ, аннары мина ник алдан эйтмэден димэ.Рэзилэгэ тен озак уткэн кебек булды, ничек кенэ Рэсилэнен йерэгенэ барып житэргэ. Куреп тора бит минем Дамир белэн икэнне, нишлэргэ сон? Рэзилэ торганчы Рэсилэ чыгып киткэн иде, буген укырга тештэн сон гына барырга.
Укудан чыккач Дамир машинасын куреп Рэзилэ шатланды, димэк ул китмэгэн. Тиз , тиз атлап машина янына килде дэ ишекне ачып
— Эле ярый.....
Машинада Артур утыра
— Син, син нигэ монда килден?
— Мина сине Дамир каршы алырга кушты, укудан сон чыга узе генэ йермэсен диде.
— Эле машина йертученен начальнигына эмер биргэнен ишеткэнем юк иде.
— Ул бит...Артур туктап калды
— Нэрсэ ул?
--Ул бит минем дустым, э дус эйткэн сузне тонларга кирэк.
Рэзилэ машинага утырды.
— Ярар сейлэшэсе бар иде, сезнен Рэсилэ белэн арада нэрсэ?Дересен эйт .
— Бернэрсэдэ юк, без дуслар гына, булса да синен эшен юк
— Син аны нишлэттен?Нигэ шундый мыскыл итэсен, яратмасан эметлэндермэ, йерэген яралама.Кайчан булса да узендэ анларсын чынлап ярата башлагач,
— Кем сина эйтте мин яратмый дип, мин яратам, тик мин яратучым мине анламый,
—Яраткач, Утенэм Рэсилэнен йерэген яралама.
— Кайттык бар теш, энэ Рэсилэ басып тора.
Рэзилэ ике адым да ясарга элгермэде Рэсилэ каршысына килеп
— Узен Дамирны яратам дип эйтэсен, э моны ничек анларга?Син икейезле икэнсен.
— Синен нэрсэ эйткэненне колагын ишетэме?
--Упкэлэмэ кисэтеп куям, эгэр анын янында тагы бер курсэм утерэм ишеттенме, утерэм. Рэсилэ Рэзилэне тертеп жибэрде дэ машинага таба китеп барды.
Буген тагы Рэсилэ эйдэ кич кунмады, иртэгэ ял авылга кайтырга жыенган идек, эйдэгелэргэ нэрсэ эйтергэ хэзер? Нигэ Рэсилэ кайтмады дигэн сорауга ничек жавап бирергэ.Иртэ белэн иртук алган кучтэнэчлэрен сумкага сала башлады Рэзилэ. Ул энилэрен бик сагынды. Яна еллар да житэ, энисенен туган кене яна ел кененэ

Артур да кызларны таныды, ул Дамирга тертеп
— Син дерес эйткэнсен Золушкабыз чыннан да искиткеч чибэр, ул минеке була
— Жулэрлэнмэ,монда кайтыпта кызлар йерэгендэ уйнама.
Биергэ чыккач Артур туры Рэзилэ янына килде
- Чибэркэй биеп алыйкма? Танышырбыз да шунда.
- Мина кендез танышканда житэрлек калды.
— Узенне эллэ кемгэ куйма инде, ялгыш булды дидем бит. -Ул Рэзилэнен кулыннан тотып - Нэрсэ авылда ялынганны яраталар мэллэ.
--Син эле ятсыз гына тугел, уз узенне дэ кызлар янында тота белмисен ,шэхэрдэ бэлки сез телэгэнчэдер, тик бездэ эле кызлар узлэрен тэртипле тота,узенэ кирэкне шэхэрдэн эзлэ.
--Бу сузлэрен эчен син кыйбат тулисен эле,--Артур читтэ иптэш кызлары янында басып торган Рэсилэне дэште. Алар нэрсэлэрдер сейлэшэ сейлэшэ биеделэр.Рэзилэ генэ игезэк сынары эчен бик борчылды.
— Сез биемисезме, кэефегез кырылган кебек.- Дамир Рэзилэ янына килеп басты.
— Сезнен дустыгыз бозып китте, анын сузлэре дэ, уз узен тотышы да бик сэер,
- Ул шулай крутой булып кылана гына, э дерестэн ул алай начар егет тугел, бэлки биербез?
--Гафу ит, мин биемим ,
- Сез чыннан да каты упкэлэгэн , дересен эйткэндэ мин элгермэдем нэрсэ булсада эшлэргэ, авыл юлларында йергэн юк иде, хэзер эйрэнергэ туры килэ.
— Анламадым нигэ?
— Минем хужа сезнен ферманы сатып алган, хэзер авыл халкына эш булачак, терлек асрарга жыена, кечкенэ генэ май заводы, тавык фермасы ача.
— Бу чыннан да бик яхшы хэбэр, куп ирлэр эшсезлектэн эчэ башлады, кубесе районга барып эшли, барыбер ерак бит, Авыл халкы шатланыр инде, бэлки юллар да салырлар иде.
— Планда бар икэнен белэм,
Туган кен беткэч Айсылу сузен тонлап кызлар Дамирлар белэн кайтырга ризалашты.
Бер атнадан алар янэ очрашты. Артур Рэсилэ белэн сейлэшеп барса да Рэзилэдэн кузен дэ алмады .Рэзилэ моны сизде, ана бик унайсыз иде ,Бу кичерешлэрне Дамир кузэтеп торды, ахырдан,
— Кара эле Артур син барыбер ,,,Рэсилэдэн ,,,,куздэ алмыйча сейлэшеп барасын, бэлки анын янына утырырсын,--ул машинаны туктатты да- Рэзилэ кучегез минем янга яшьлэргэ комачауламыйк .
.Шул кеннэн алар очрашуы ешайды. Артур гына Рэсилэ белэн очрашсада гел Рэзилэ турында уйлады.Эле Дамир эйткэн сузлэрдэн сон ул бетереп тузына башлады.анын колагында гел Дамир эйткэн сузлэр иде— Мин яратам Рэзилэне, жэйгэ туйга чакырам узенне дустым.
Рэсилэ дэ сизенде, Артур еш кына Рэзилэ турында эйтэ, хэрбер сузенэ кыстыра, гел аны игезэк сынары белэн чагыштыра .Рэсилэ
- житэр бэлки анын янына барырсын ул кубрэк ошагач- дигэн сузенэ
- Бэлки барырмында, риза булса баш тартмыйм -диде.
Беренче тапкыр Рэсилэ игезэк сынарына ачу хисе белэн жанды.Эгэр туганнар булмаса белмим нэрсэ белэн бетэр иде.Ул беренче булып дереслекне ачыкларга булды
.— Рэзилэ син нэрсэ уйлыйсын Артур мине ярата микэн? Эйт туры эйт., син бит хаман дересен эйтэсен.
--Белмим, нигэдер мин шиклэнэм, ул егет сина туры килми, юк мин сине начар димим туганым, киресенчэ ул ярата белми,анын уе каядыр чабып йери.
— Упкэлэмэ мин башкача уйлыйм,синен мина ачуын чыга, чая бай малае минем белэн очраша ,э сина бары анын машина йертучесе элэкте. Ул мине яратам диде, мин зур йортта ,шэхэрдэ яшиячэкмен, э син , син кенлэшэсен , куралмыйм сине .
--Нишлисен син, мин Дамирны яратам. Без жэй кене эйлэнешэбез, эйе ул бары тик машина йертуче, мина бэхетле булырга шул житэ, э мин сине анларсын дип уйлаган идем,
Хэм мина Артур кирэкми

Дәвамы бар.

Бер атнадан алар янэ очрашты. Артур Рэсилэ белэн сейлэшеп барса да Рэзилэдэн кузен дэ алмады .Рэзилэ моны сизде, ана бик унайсыз иде ,Бу кичерешлэрне Дамир кузэтеп торды, ахырдан,
— Кара эле Артур син барыбер ,,,Рэсилэдэн ,,,,куздэ алмыйча сейлэшеп барасын, бэлки анын янына утырырсын,--ул машинаны туктатты да- Рэзилэ кучегез минем янга яшьлэргэ комачауламыйк .
.Шул кеннэн алар очрашуы ешайды. Артур гына Рэсилэ белэн очрашсада гел Рэзилэ турында уйлады.Эле Дамир эйткэн сузлэрдэн сон ул бетереп тузына башлады.анын колагында гел Дамир эйткэн сузлэр иде— Мин яратам Рэзилэне, жэйгэ туйга чакырам узенне дустым.
Рэсилэ дэ сизенде, Артур еш кына Рэзилэ турында эйтэ, хэрбер сузенэ кыстыра, гел аны игезэк сынары белэн чагыштыра .Рэсилэ
- житэр бэлки анын янына барырсын ул кубрэк ошагач- дигэн сузенэ
- Бэлки барырмында, риза булса баш тартмыйм -диде.
Беренче тапкыр Рэсилэ игезэк сынарына ачу хисе белэн жанды.Эгэр туганнар булмаса белмим нэрсэ белэн бетэр иде.Ул беренче булып дереслекне ачыкларга булды
.— Рэзилэ син нэрсэ уйлыйсын Артур мине ярата микэн? Эйт туры эйт., син бит хаман дересен эйтэсен.
--Белмим, нигэдер мин шиклэнэм, ул егет сина туры килми, юк мин сине начар димим туганым, киресенчэ ул ярата белми,анын уе каядыр чабып йери.
— Упкэлэмэ мин башкача уйлыйм,синен мина ачуын чыга, чая бай малае минем белэн очраша ,э сина бары анын машина йертучесе элэкте. Ул мине яратам диде, мин зур йортта ,шэхэрдэ яшиячэкмен, э син , син кенлэшэсен , куралмыйм сине .
--Нишлисен син, мин Дамирны яратам. Без жэй кене эйлэнешэбез, эйе ул бары тик машина йертуче, мина бэхетле булырга шул житэ, э мин сине анларсын дип уйлаган идем,
Хэм мина Артур кирэкми

Дәвамы бар.Кан дошманым
Гөлчирә Галимова

Беренче өлеш
Бугенге кен бернэрсэ белэн дэ аерылмасада Рэзилэ белэн Рэсилэ аны бик кеттелэр, Иптэш кызлары Айсылунын буген туган кене, унсигезен тутыра.
Кызларнын да бер атнадан туган кеннэре, игезэклэр булсаларда алар бер берсенэ ошамаган. Икесе дэ озын шомырт кара чэчле, озын буйлы, матур кызлар, тик Рэсилэ этисенэ ошаган, э Рэзилэ энисеннэн булган чибэрлеген дэ алган, Рэсилэ игезэк сынары чибэр булганга упкэлэми, ул этисенэ ошаган кыз бэхетле була дип шатланып яши, Игезэклэр бер берсе эчен жан атып яшэделэр,, берсе бармагын сындырса икенчеседэ бармагын бэйли, янэсе бергэ авыртсын дип. Берсе еласа икенчесе елый, бер берсен карап ,бетен эйберне уртак булеп яшэделэр, эйтерсен икесе бер бетен. Язмыш аларны кечле сынаулары белэн берсеннэн берсен аерыр дип алар куз алдына да китермэделэр.
Буген алар эле туган кенгэ бара .Янгыр явып уткэнгэ авыл эчендэ бокырдык, юлларда куллэвеклэр жыелган.
,— Рэзилэ кырыйгарак кит тагы машина килэ.
Авыл машиналары кешелэр яныннан уткэндэ акрын утсэлэр, бу машина юлдагы куллэвектэн очып чыкты, эшэке су кызлар эстенэ сибелде. Рэсилэ игезэк сынары артында калды, э менэ Рэзилэгэ карарга куркыныч иде. Житмэсэ утеп киткэч кызлардан келгэн кебек машина туктады да, машина ишеге ачылды
— Кызлар гафу итегез, ялгыш чыкты, — Артур Рэсилэгэ карап
--Чибэркэй кая барасыз?
Ачуы чыккан Рэсилэ
--Сезнен аркада беркая бармыйбыз, курмисезме киемнэребез бокырдык, йери белмэсэгез машинага утырмагыз, барыгыз юлыгызда булыгыз.
Кызлар юлларыннан кире борылды,тизрэк кайтып юынып янадан чыгып китергэ кирэк иде,
Артур машинага утырдыда
—Кызы чибэр иде, э тегесе хэтерлисенме Золушка экиятен шул искэ теште,— ул пырхылдап келеп жибэрде.
— Онытмасан Золушка ахырдан чибэр кызга эйлэнэ.-Дамир дустына терттереп,--ярар туган кенгэ сона калабыз.
Кызлар туган кенгэ килеп житкэндэ туган кен башланган иде инде.Эстэл янына утырганда аларнын кузлэре Артурга теште, Рэсилэ Айсылуга аларны имлэп курсэтеп
— Алар нишли монда,?Кем ул сина?
— Туганым э нигэ? Кузен тештеме?
-Теште?Син упкэлэп ятасын без сона калганга, без анын аркасында сона калдык--Рэсилэ нэрсэ булганын сейлэп бирэ.
— Мин анын белэн сейлэшермен, рульдэ анын дусты Дамир иде ,анын янында утыра курэсенме.
— Курэсем дэ ,ишетэсем дэ килми, ярар дустым бэйрэмнен ямен бозасым килми.

Кан дошманым
Гөлчирә Галимова

Беренче өлеш
Бугенге кен бернэрсэ белэн дэ аерылмасада Рэзилэ белэн Рэсилэ аны бик кеттелэр, Иптэш кызлары Айсылунын буген туган кене, унсигезен тутыра.
Кызларнын да бер атнадан туган кеннэре, игезэклэр булсаларда алар бер берсенэ ошамаган. Икесе дэ озын шомырт кара чэчле, озын буйлы, матур кызлар, тик Рэсилэ этисенэ ошаган, э Рэзилэ энисеннэн булган чибэрлеген дэ алган, Рэсилэ игезэк сынары чибэр булганга упкэлэми, ул этисенэ ошаган кыз бэхетле була дип шатланып яши, Игезэклэр бер берсе эчен жан атып яшэделэр,, берсе бармагын сындырса икенчеседэ бармагын бэйли, янэсе бергэ авыртсын дип. Берсе еласа икенчесе елый, бер берсен карап ,бетен эйберне уртак булеп яшэделэр, эйтерсен икесе бер бетен. Язмыш аларны кечле сынаулары белэн берсеннэн берсен аерыр дип алар куз алдына да китермэделэр.
Буген алар эле туган кенгэ бара .Янгыр явып уткэнгэ авыл эчендэ бокырдык, юлларда куллэвеклэр жыелган.
,— Рэзилэ кырыйгарак кит тагы машина килэ.
Авыл машиналары кешелэр яныннан уткэндэ акрын утсэлэр, бу машина юлдагы куллэвектэн очып чыкты, эшэке су кызлар эстенэ сибелде. Рэсилэ игезэк сынары артында калды, э менэ Рэзилэгэ карарга куркыныч иде. Житмэсэ утеп киткэч кызлардан келгэн кебек машина туктады да, машина ишеге ачылды
— Кызлар гафу итегез, ялгыш чыкты, — Артур Рэсилэгэ карап
--Чибэркэй кая барасыз?
Ачуы чыккан Рэсилэ
--Сезнен аркада беркая бармыйбыз, курмисезме киемнэребез бокырдык, йери белмэсэгез машинага утырмагыз, барыгыз юлыгызда булыгыз.
Кызлар юлларыннан кире борылды,тизрэк кайтып юынып янадан чыгып китергэ кирэк иде,
Артур машинага утырдыда
—Кызы чибэр иде, э тегесе хэтерлисенме Золушка экиятен шул искэ теште,— ул пырхылдап келеп жибэрде.
— Онытмасан Золушка ахырдан чибэр кызга эйлэнэ.-Дамир дустына терттереп,--ярар туган кенгэ сона калабыз.
Кызлар туган кенгэ килеп житкэндэ туган кен башланган иде инде.Эстэл янына утырганда аларнын кузлэре Артурга теште, Рэсилэ Айсылуга аларны имлэп курсэтеп
— Алар нишли монда,?Кем ул сина?
— Туганым э нигэ? Кузен тештеме?
-Теште?Син упкэлэп ятасын без сона калганга, без анын аркасында сона калдык--Рэсилэ нэрсэ булганын сейлэп бирэ.
— Мин анын белэн сейлэшермен, рульдэ анын дусты Дамир иде ,анын янында утыра курэсенме.
— Курэсем дэ ,ишетэсем дэ килми, ярар дустым бэйрэмнен ямен бозасым килми.
Артур да кызларны таныды, ул Дамирга тертеп
— Син дерес эйткэнсен Золушкабыз чыннан да искиткеч чибэр, ул минеке була
— Жулэрлэнмэ,монда кайтыпта кызлар йерэгендэ уйнама.
Биергэ чыккач Артур туры Рэзилэ янына килде
- Чибэркэй биеп алыйкма? Танышырбыз да шунда.
- Мина кендез танышканда житэрлек калды.
— Узенне эллэ кемгэ куйма инде, ялгыш булды дидем бит. -Ул Рэзилэнен кулыннан тотып - Нэрсэ авылда ялынганны яраталар мэллэ.
--Син эле ятсыз гына тугел, уз узенне дэ кызлар янында тота белмисен ,шэхэрдэ бэлки сез телэгэнчэдер, тик бездэ эле кызлар узлэрен тэртипле тота,узенэ кирэкне шэхэрдэн эзлэ.
--Бу сузлэрен эчен син кыйбат тулисен эле,--Артур читтэ иптэш кызлары янында басып торган Рэсилэне дэште. Алар нэрсэлэрдер сейлэшэ сейлэшэ биеделэр.Рэзилэ генэ игезэк сынары эчен бик борчылды.
— Сез биемисезме, кэефегез кырылган кебек.- Дамир Рэзилэ янына килеп басты.
— Сезнен дустыгыз бозып китте, анын сузлэре дэ, уз узен тотышы да бик сэер,
- Ул шулай крутой булып кылана гына, э дерестэн ул алай начар егет тугел, бэлки биербез?
--Гафу ит, мин биемим ,
- Сез чыннан да каты упкэлэгэн , дересен эйткэндэ мин элгермэдем нэрсэ булсада эшлэргэ, авыл юлларында йергэн юк иде, хэзер эйрэнергэ туры килэ.
— Анламадым нигэ?
— Минем хужа сезнен ферманы сатып алган, хэзер авыл халкына эш булачак, терлек асрарга жыена, кечкенэ генэ май заводы, тавык фермасы ача.
— Бу чыннан да бик яхшы хэбэр, куп ирлэр эшсезлектэн эчэ башлады, кубесе районга барып эшли, барыбер ерак бит, Авыл халкы шатланыр инде, бэлки юллар да салырлар иде.
— Планда бар икэнен белэм,
Туган кен беткэч Айсылу сузен тонлап кызлар Дамирлар белэн кайтырга ризалашты.

яшим, кар яумыйча шәһәргә кайтмыйм. Менә шулай, сезгә сөйләгәч, күңелем бушап калды, гаепләмәгез инде берүк.
Зәлифә дә үз язмышын сөйләде. Тагын чәйләр эчеп, Әнүәр кичке якка гына китте.
Маратның бизнесен Әнисә дәвам итте. Ольганың әнисе үлгәч, Лиананы опекунга алды. Маратның бар мөлкәтен кызына яздырды. Хәзер Лиана белән бергә кайтып йөриләр. Әнисә үзенең ике катлы йортын сатып авылга мәчет төзеттерде. Бу Маратның да хыялы иде, үз авылана “Зәлифә” мәчете төзергә. Әнәснең ике кызы да врач һөнәрен үзләштерделәр, гаилә корып шәһәрдә эшлиләр. Рида үз ишен табып, яңадан кияүгә чыкты. Зәлифәнең аңа үпкәсе юк, берүзең яшәүләре дә рәхәт түгел шул.
Гүзәле дә хәзер өч оныкка нәнәй, бик абруйлы укытучы булды, РФ Мәгариф отличнигы. Тормыш иптәше Фаил белән бик яхшы яшәделәр. Фаил озак еллар урта мәктәп директоры булды, тормышлары бик матур.
Зәлифә, эчәсе ачы әрем суларын эчеп, туксан яшендә, Гүзәле тәрбиясендә якыннары, балалары янына мәңгелккә кайтып китте.
Тәмам.

Чираттагы сессиягә киткәндә күзләрендә яшь иде сөйгәнемнең. Мин :”Ун көн тиз үтәр, сизми дә калырбыз. Озакламый бергә булачакбыз !”-, дип юаткан булдым. Үзем очрашу минутларын чак көтеп алдым. Ә кайтуга мине бөтенләй икенче кеше каршы алды.
-Сине беркайчан да яратмадым, икенчегә кияүгә чыгам, чыгып кит, -дип кырт кисте. Шунда, бернәрсәне дә ачыкламыйча, авылны ук ташлап китүемне беркайчан да гафу итмәячәкмен. Бик кызу идем шул!Шуны белгәнгә Гәүһәр бернәрсә дә сөйләмәгән дә инде, мине җәлләгән. Сөйләгән булса, бәлки мондый фәҗига дә булмас иде!
Авылдан киткәч, бөтенләй укуны да ташлап Себер якларына чыгып киттем. Миңа баребер иде инде, миннән дә бәхетсез кеше булмагандыр ул вакытта. Башта төзелештә эшләдем, аннан яңадан төзелеш институтына кереп укып чыктым. Трест началнигына кадәр күтәрелдем. Ләкин болар берсе дә шатлык китермәде, Гәуһәремне оныта алмадым. Соң гына, яшем кырыкка җиткәндә өйләндем. Яратып түгел, картайганда берүзем калырмын диптерме инде, белмим. Безнең йортта тора иде ул хатын. Ун яшләр тирәсендәге улы да бар. Шул малай аркасында танышып киттек, аннан бергә тора башладык. Бик түзем хатын булды Сания. Үзен яратмаганны белә торып, беркайчан ризасызлык белдермәде. Ришатны бергә үстердек, уртак балабыз булмады. Улыбызның ВУЗга керергә вакыты җиткәч, Башкортостанга кайттык. Ул Медиина Университетын сайлады. Акча белән кайткан идек, дүрт бүлмәле яхшы фатир алдык, дача да, машина да булды. Ләкин шул гомер үтсә дә, күңелдәге юшкын бетмәде. Гәүһәрнең артабангы язмышын да белә алмадым, авыл белән дә элемтә юк иде. Шулай да ходай миңа сюрпризны әзерләп куйган булган әле!
Ришат институтны бетереп больницада эшли башлады. Өйләнергә генә ашыкмады, кызлар белән дә йөрегәне күренмәде, кич җитсә өйдән чыкмый. Ә беркөнне, көтмәгәндә, кайтты да :
-Әти-әни, мин иртәгә булачак киленегезне күрсәтергә алып киләм, диде. Мондый шатлыклы яңалыкны күптән көтсәк тә, аптырап киттек. Икенче көнне, табын әзерләп аларны көтәбез бит инде. Менә звонок шылтырады. Мин күзлегемне күлыма тоткан килеш, ишек ачарга киттем. Ишекне ачып җибәрсәм, Ришатның алдында кулына роза чәчкәләреннән букет тоткан... Гәүһәр елмаеп басып тора. Кисәктән, кулымдагы күзлегем кулымнан төшеп китте, үзем дә сизмәстән:-Гәүһәр???, -дидем. Барысы да аптырап калган иде. Сания мине саташа дип уйлагандыр инде, чөнки ул минем гел Гәүһәр белән саташканымны белә иде, шуңа карап кына куйды. Иң беренче Ришат телгә килде.
-Әти, ни сөйлисең, нинди Гәүһәр?Бу минем булачак тормыш иптәшем Резеда. Таныш бул матурым- минем әти-әни.
Өстәл артына утыргач та кыздан күземне ала алмадым. Я, ходай, шул хәтле охшар икән! Елмайганда бит очлары чокыраеп тора, озын толымы да алдына салынган. Хәттә күлмәге дә зәңгәр төстә. Азаккы күргәндә Гәүһәр зәңгәр күлмәктә иде... Юк. бу ниндидер төш генәдер!
-Әнүәр абый, сез минем әнине белә идегезмени?, -дип сорап куйды Резеда елмаеп.
-Әйе, мин яшь чакта безнең авылга Гәүһәр исемле укытучы эшкә килгән иде. Син аңа бик нык охшагансың сеңлем, гафу ит инде.
-Ул минем әни булгандыр мөгаен. Миңа ике яшь чагында, әти белән икесе авариядә үлгәннәр. Мине Зөбәрҗәт әни үстерде. Чын әти –әнием турында мин күптән түгел генә белдем. Минем сукыр эчәгем шартлап перетонит булгач, операция ясарга кан кирәк булды. Әти-әниемнеке туры килми. Шунда алар дөресен сөйләделәр. Ә мине Ришат терелтте.
Кызның ачыклыгы, бер катлылыгы, барысына охшады. Икенче атнага ук кыз сорарга бардык. Менә шунда инде Зөбәрҗәт авызыннан Гәүһәрнең үлеме турында дөреслекне ишеттем. Резедага әлбиттә дөресен әйтмәгәннәр. Ничек итеп балага синең әниеңне әтиең ерткычларча үтерде, төрмәдә утырды дип әйтсеннәр!
Менә шулай, Зәлифә ханым, Гәуһәремне күп еллардан соң күргәндәй будым. Ул да әниләре кебек укытучы һөнәре сайлаган, математика укыта. Ике балага әби-бабай булдык. Хәзер үзләренең оныклары туды, аллага шөкер. Сания генә күрәлмәде, оныгының баласы туганын. Өч ел элек йөрәк чиреннән, барыбызны да кара кайгыга салып китеп барды. Балалар үзләренә чакырса да, берүзем торам әле. Җәй буе бакчада

Зәлифә төнлә, ыңгырашкан тавышка уянып китсә, улы авыр хәлдә иде инде. Ашыгыч ярдәм килеп өлгерә алмады. Өченче инфаркт яше кырык бишкә дә җитмәгән ирне алып китте. Әнисен тагын кара кайгыларга салып китте.
Зәлифә төннәр буе йоклый алмыйча чыга. Нигә ходай минекеләрне генә ала соң? Нинди гонаһларым өчен шундый җаза бирә соң аңа гына?Уйлый-уйлый уйларының очына чыга алмый. Күпме генә эзләсә дә, ходай каршында бер гаебен дә тапмый. Ходайга теге дөняда да яхшы кешеләр кирәктер инде дип үзен юаткан була. Барлык ходай алган якыннарын күз алдыннан үткәрә. Ул инде ап-ак чәчле карчык, ә алар һаман яп- яшләр: әнисе, әтисе, укытуч Рәшидә апасы, Рәшит, Гәүһәр апасы, Әнәс, Марат, Әлфизә, Руслан... Күзен йомса барысы да тезелеп басалар. Шулай төн йокламыйча таң аттыра, калган балаларына исәнлек тели. Зиратка да көн аралаш йөри. Якыннары белән сөйләшеп кайтса ниндидер җиңеллек ала. Гәүһәр апасының каберен дә гел тәрбияли, ул аның булачак һөнәренә зур йогынты ясады бит.
Беркөнне шулай тагын сөйләшә-сөйләшә каберләргә чәчкә утыртып йөри иде, Гәүһәрнең кабере янына олы гына, олпат гәүдәле, ап-ак чәчле бер ир ат туктаганын күрде. Күлында роза чәчкәләреннән олы букет. Кем икән бу әдәм дип уйлап Зәлифә эшен дәвам итте. Теге кеше дә чәчкәләрен кабергә куеп озак кына басып торды. Кабер ташына беркеткән Гәүһәрнең фотосүрәтен кат-кат сыйпады, күзләрен дә сөртеп алды. Бераз вакыт үткәч, Зәлифә янына килде. Исәнләшкәч:
-Сез мине танымыйсыздыр инде, ханым. Мин шушы авылныкы бит, Әнүәр булам. Мин авылдан чыгып киткәнгә хәтсез еллар хәзер.
Шулай әкрен генә сөйләшеп зираттан чыктылар. Зәлифә аны чәй эчеп чыгарга чакырды. Әнүәр берсүзсез риза булды. Аның да авылга кермичә дә китәсе килми иде, ә барып төртелер кешесе юк. Күнакның “текә”машинасына утырып төштеләр.
Шул гомер буена бер таныш йорт та калмаган әлбиттә, авыл бик матур. Кая карама яхшы йорт –ихаталар, яңа клуб, мәктәп. Әнүәрнең нигезендә дә яңа йорт утыра. Авылны урап чыккач кибеткә кереп чыгарга дип. Әнүәр машинасын туктатты. Ишек төбендә бите күзе шешенеп, канап беткән, үзеннән яман ис бөркелеп торган, җирәнгеч бер әдәм каршы очрады. Киеменең карар җире юк, үзе сәләмә. Пычрак озын чәчләре ниндидер шапка астыннан чыккан, кайчан кырынганы да билгесез. Сатучы аңа бер буханка икмәк биреп магазиннан куып чыгарды. Кирәкле әйберләрен алып чыгып барганда теге әдәм ишек алдында басып, пычрак куллары белән теге икмәкне эт кебек, шул килеш кимереп басып тора иде. Машинага утыргач, Әнүәр бу әдәмнең кемлеген сорады.

-Гәүһәр апаның башына җиткән Гаяз бу. Ни акыллы, ни юләр булып кайтты ул төрмәдән. Күрәсең, бик каты кыйнаганнардыр анда. Ул юкта өйен дә кемдер яндырды, кайткач баш төртер җире дә булмады. Шуннан бирле эт көнендә яши, беркем дә җәлләми үзен. Кышларын фермада мал арасында йоклап йөри, күрсәләр аннан да куып чыгаралар. Ходайның да шул шакшыны аласы килми.
Әнүәрнең бу кәбәхатне буып үтерәсе килсә дә, аллаһы тәгәлә ул шакшыга җазаны белеп биргән иде инде.
Зәлифә кунакны аның магазиннан алган күчтәнәчләрен дә куеп, чәй эчерде, ял итеп алыгыз, юлыгыз бик озын булган бит диде.
Зәлифә үзенең кан басымы күтәрелеп киткәнен сизеп, даруын алып эчте дә, ишек алдындагы эскәмиягә чыгып утырды. Озакламый кунак абзый да чыгып утырды.
-Әйе, мин бу авылдан чыгып киткәнгә дә ярты гасыр, Зәлифә ханым!Сезнең тормыш иптәшегез Рәшит белән бер елгы бит без. Бергә сугышка киттек, икебез дә исән-сау кайттык. Кайткач та укуны дәвам иттем, үзем тарих укыта башладым. Шунда, бер семинарда Гәүһәрне күреп, башымны югалттым да инде. Үлеп гашик булдым мин аңа. Ул минем беренче һәм соңгы мәхәббәтем булды. Ул да мине ярата кебек иде. Вәгъдәләр бирешеп, җәйгә өйләнешеп, шәһәргә китәргә уйлаштык. Беләсездер инде, шәһәр кызы иде бит ул!Гел анда яшисе, зур мәктәптә математика укытасы килде. Ике юләр, кич буе хыялланып йөри идек. Нинди бәхетле чаклар булган!

8 бүлек
Соңгы араларда аяк –куллары тагын да ныграк сызлаштыра башлады, кан басымы да еш кутәрелә. Пенсиягә чыкканына да икенче ел, кырык елга якын эшләп, мәгариф отличнигы исеменә лаек булды, бер кочак грамоталары, рәхмәт хатлары ята. Гел мактаүлы, абруйлы булды, исәнлеге дә бетте шунда. Балалары инде әллә кайчан туктарга кушсалар да, кисәк кенә туктарга көче житмәде. Гомер буе эшен яратып башкарды. Хәзер өйрәнеп бара инде. Балаларының бәхетләренә куанып шатланып яшәргә язсын.
Ашы да пешеп җитте, бар да әзер, Энәснең машинасы гына куренмәде. Капка төбенә чыккан иде, милиция машинасы килеп туктады. Участковый Наил белән фельдшер кыз Алсу машинадан төшеп килеп исәнләштеләр. Аларның туктауларына аптырамады да Зәлифә, үзенең укучыларының хәл белүләренә өйрәнеп беткән. Ләкин шат күңелле, алчак балалар бүген нигәдер күзләрен яшереп сөйләшәләр. Наил бер урында тапанып торды, аннан әкрен генә, читкә карап:
-Зәлифә апа, бик авыр хәбәр китердем бит әле сезгә, нык булыгыз инде. Энәс абый машинасы белән аварияга эләккән, эле генә ГАИдан звонить иттеләр. Ашыгыч ярдәм машинасы больницага алып киткән.
-Әльфизә де анда булганмы?Исәннәрме?
-Больницага алып киткәч исәннәрдер инде, апа.
Машина эчендә булган икесе де һәләк булганнарын белсә дә, яраткан укытучысына дөресен әйтергә теле әйләнмәде егетнең. Зәлифәне култыклап өйгә алып керделәр, Алсу дарулар эчереп, кан басымын үлчәп аның яныннан китмәде. Зәлифәнең балаларына шалтыратырга көче җитте әле...
Ике мәетне алып кайтып сузып салгач та кунеле ышанмады әле ананың, бар да куркыныч төш кенә кебек иде. Бары күмеп кайтып халык таралгач кына куз яшьлеренә ирек бирде. Югисә, таш кебек каткан иде, акылына зыян килмәсен тагын, дип барысы да курыкты. Фельдшер аның яныннан китмәде. Әнисә кызынын өстенә ятып елады, гафу ит кызым, бәхил бул, дип баласының мәете яныннан китмәде.
Әдәм баласы барысына тузә диләр, Зәлифә дә түзде. Нишләсен инде, ничек тә көч табып балаларның кырыгын үткәрергә кирәк, алдагы ялга. Әнисә кызын җирләгәннән соң әнисе янында калган иде, кичә шәһәргә кайтып киләм дип китте. Ярар, әзрәк булса да онытылып кайтыр, югисә көн саен зиратка китә, кич җиткәндә генә кайта.
Кирәк- яраклар алгалап магазиннан кайтып килгәндә капка төбендә Маратның машинасын күреп аптырап китте. Үз эше булса да, ялларга гына кайтып йөри иде улы. Ялга дүрт көн бар әле. Бәлки апасын кайтаргандыр дип уйлап капкадан кереп килә иде, каршына күзләре елап, шешенеп беткән Марат килеп чыкты.
-Әни, Руслан... Передоз... Саклап кала алмадым улымны, әни.
Руслан ике көн кайтмаган, эзли торгач бер ташландык подвалдан тапкан аны әтисе. Инде күптән үлеп, суынып беткән булган.
Марат улын авылга алып кайтып җирләде. Әнәс белән Әлфизәне җирләгәннән соң авылда башка кеше вафат булмаган иде, Русланны да алар белән янәшә җирләделәр. Кырык көн эчендә Зәлифәнең йортыннан өч мәет чыкты. Шушы ачы кайгылардан аның болай да авырткан аяклары тыңлашмас булды. Ярый балалары бар, шул хәтле кайгыны берүзе генә кичерә алмас иде. Чиратлашып янында тордылар, берүзен бер дә калдырмадылар. Авылдашлары, укучылары. күршеләре гел хәл белешеп торды. Марат ял йортына путевка алып бирде, анда да берүзен җибәрмәделәр, Әнисә ияреп барды. Балаларының, якыннарының иһтибары белән Зәлифә аякка басты. Гүзәле дә игезәк кызлары белән ялга кайтып торып китте, алар белән юанып яшәде. Әнәснең кызлары да ташламады, гел килеп йөределәр.
Марат гына гел йөрәген тотып йөри. Әнисенә сиздермәскә тырышса да, гел көяләнгәне күренеп тора.
Моның белән генә бетмәгән икән язмыш сынавы. Бер елдан Марат та улы янына китте...
Азаккы кайтуында бөтенләй хәлсез тоелды ул әнисенә. Зәлифә ничә тапкыр врачка барырга кушса да, һаман сузды шул, тыңлашмады. Җитмәсә Олганы да кулга алганнар. Ул шул “батюшкасы “белән кешеләрне сектага җәлеп итеп, квартираларыннан, акчаларыннан яздырганнар. Кеше үлгән очраклар да булган. Шулай итеп, аларга ару гына срок яный. Лиана теге әбисендә, үземә алып карасам инде әни, дип, кич буе сөйләшеп утырдылар. Соңыннан Марат мунча кереп чыкты.

беләкләрен тикшергелеп торды. Бикләп кенә дә тотып булмый, тәртипсез компанияга эләккән иде инде Руслан. Ундурт яше тулган ир баланы янадан тәрбияләргә соңдыр инде.
Зәлифәнең дә мәшәкәтләре куп булды ул елны. Гүзәле кияүгә чыкты. Аңа никах, туйлар үткәрде. Гүзәл хәзер район үзәгендә химия һәм биология укыта. Әнисе юлын сайлады кыз. Кияү балакай да болай әйбәт кенә куренә, бергә укыганнар, бергә эшлиячәкләр дә. Кияүнең ата-анасы да бик әйбәтләр, Гузәлне дә яраталар. Әлфизә дә мәктәпне бетереп, документларын педагогия институтына тапшырды. Ул математик булачак.
Ул көнне Зәлифәнең иртүк кан басымы кутәрелеп, башы чатнап авыртты. Нигәдер эче пошты, Марат белән оныгын уйлап, инде берәр нерсә булмаса ярар иде дип, эч пошуын яхшыга юрады. Калганнары өчен куңеле тыныч алла боерса. Әльфизә шәһәргә кабул иту имтиханнарына китте, биреп беткәнче Әнисәдә калды. Буген Әнәс аны юл ыңгае кереп алып кайтырга тиеш. Ул эше буенча еш кына шәһәргә йөри.
Соңгы елларда Әнисә дә еш кына кайтып йөри башлады. Аның Ашотын узе кебек бандитлар атып утерделәр, берузе ике катлы өйдә утырып калды. Кызы белән дә аңлаштылар, хәзер Әлфизә аны” Әнисә әни” дип йөри. Укыганда анда торачак, алла боерса. Шушы татлы уйлары белән Зәлифә аш куеп җибәрде, алма бәлеше ясап духовкага тыкты. Әнәсе аның камырларын гел мактап ашый, әни синең кебек тәмле итеп беркем пешерми ди. Әнисенең күңеле булсын ди торгандыр инде, югисә Рида аш-суга бик оста, гел пешеренеп тора. Кыяр белән помидордан салат та ясарга кирәк, озакламый балалары кайтып җитәрләр…Эш белән эч пошуы да, аяк- кулларының сызлавын да сизмәде.
Дәвамы бар.