Пәйгамбәребезнең ﷺ хәдисләре белән танышу

١٠٦٥ — عن عبد الله بن عمرو بن العاص، قال: قال رسول الله ﷺ: «كفر بالمرء ادعاء نسب لا يعرفه، أو جحده وإن دق». («الصحيحة» ٣٣٧٠).

594(1065) — ‘Абдуллах ибн ‘Амр ибн аль-‘Ас хәбәр итте, Аллаһның илчесе ﷺ әйтте: «Үзен башка (үзе белмәгән) нәселгә беркеткән( “мин бу нәселдән” дип әйткән) яки үзенең нәселеннән баш тарткан кеше көферлек белдерүче була, хәтта кечкенә генә нәрсәдә булса да».

📚Силсилә әс-Сахиха», 3370.

١٠٦٤ — عن جندب بن عبد الله، قال: قال رسول الله ﷺ: «كان فيمن كان قبلكم رجل به جُرح فجزع، فأخذ سكيناً فحر به يده، فما رقأ الدم حتى مات، قال الله -تعالى-: بادرني عبدي بنفسه، حرمت عليه الجنة». («الصحيحة» ٣٠١٣).

593(1064) — Джундуб ибн ‘Абдуллах хәбәр итте, Аллаһның илчесе ﷺ әйтте: «Сезгә кадәр булганнар арасында бер кеше бар иде, аның ярасы бар иде, һәм ул ярасы авыртуына түзә алмый. Ул пычак алып үз кулының тамырларын кисә. Ул үлгәнче аның каны агуыннан туктамый. Шунда Аллаһ әйтә: “Минем колым үз-үзен һәлак итеп ашыкты, һәм шугың өчен мин аңа Җәннәтне хәрам кылдым”».

📚Силсилә әс-Сахиха», 3013.

١٠٦٣ — عن أبي هريرة، عن النبي ﷺ: «كان رجل ممن كان قبلكم لم يعمل خيراً قط؛ إلا التوحيد، فلما احتضر قال لأهله: انظروا: إذا أنا مت أن يُحرقوه حتى يدعوه حمماً، ثم اطحنوه، ثم اذروه في يوم ريح، [ثم اذروا نصفه في البر، ونصفه في البحر، فوالله؛ لئن قدر الله عليه ليعذبنه عذاباً لا يُعذبه أحداً من العالمين]، فلما مات فعلوا ذلك به، [فأمر الله البر فجمع ما فيه، وأمر البحر فجمع ما فيه]، فإذا هو [قائم] في قبضة الله، فقال الله -عز وجل-: يا ابن آدم! ما حملك على ما فعلت؟ قال: أي رَبِّ! من مخافتك -وفي طريق آخر: من خشيتك وأنت أعلم-، قال: فغفر له بها، ولم يعمل خيراً قط إلا التوحيد». («الصحيحة» ٣٠٤٨).

592(1063) — Әбү хурайра хәбәр итте, Пәйгамбәребез ﷺ әйтте: «тормы дәверендә тәүхиттән башка бернинди хәерле гамәл кылмаучы Сезгә кадәр булган бер кеше бар иде. Аңа үдем килгәч ул үзенең гаиләсенә әйтте: “Тыңлагыз, мин үлгәчмине күмергә әйләндергәнче яндырыгыз, шуннан соң көл-тузанга әйләндереп җилдә очырыгыз – яртысын җиргә очырыгыз, калганын – диңгезгә. Чөнки Аллаһ шул тузанны җыеп үз тәнемә кайтаралса, бер кешене газапламаган шикелле мине газаплар. Ул үлгәч, гаиләсе нәкъ шулай эшләгән. Шунда Аллаһ җиргә һәм диңгезгә шул кешенең көлен җыярга әмер бирә. Һәм бу кеше Аллаһ каршына килеп баскач Аллаһ аңа әйтә: “Сиңа шушы гамәлне кем боерды?” Бу кеше әйтте: “Әй Раббым, мин Синнән нык курыкканга шулай эшләдем бит”. Хәдиснең икенче риваятендә хәбәр ителә: “Мин моны Синнән бик каты курыкканга эшләдем, һәм Син моның турында белүче”. Шунда Аллаһ аны гафу итә, хәтта бу кеше тәүхиттан башка яхшы гамәл эшләмәсә дә”».

📚Силсилә әс-Сахиха», 3048.

١٠٦٢ — عن أبي نضرة العوفي، قال: سألت أبا سعيد الخدري عن خاتم رسول الله ﷺ، فقال: «كان خاتم النبوة في ظهره بضعة ناشزة». («الصحيحة» ٢٠٩٣)
591(1061) — Абу Надра аль-‘Ауфи хәбәр итте: «Мин Әбү Са‘ид аль-Худридан Аллаһның илчесенең ‎ﷺ аркасында булган печате (билгесе) турында сорадым. Шунда ул җавап бирде: "Аның аркасында калкып торучы бер кисәк сыман пәйгамбәрлек билгесе бар иде”».
📚Сильсилә әс-Сахиха», 2093.

١٠٦٠ — عن قتيلة بنت صيفي امرأة من جهينة، قالت: إن حبراً جاء إلى النبي ﷺ، فقال: إنكم تشركون؛ تقولون: ما شاء الله وشئت، وتقولون: والكعبة، فقال رسول الله ﷺ: «قولوا: ما شاء الله ثم شيئت، وقولوا ورب الكعبة». («الصحيحة» ١٣٦).

590(1060) — Кутейля бинт Сойфи, джухайна кабиләсеннән булган бер хатын-кыз, хәбәр итте: «Чынлыкта, бервакыт китап әһелләреннән булган бер монах Пәйгамбәребез ﷺ янына килеп әйтә: “Чынлыкта, сез «Аллаһ теләде һәм син теләдең» дигән сүзләр белән, яки Кагъбатулла белән ант итүегез белән Аллаһка тиңдәшләр китерәсез». Шунда Аллаһның илчесе ﷺ әйтте: “Аллаһ теләде соңыннан гына син теләдең» дип әйтегез, һәм ант иткәндә Кагъбатулла белән түгел, ә Кагъбатулланың Раббысы белән ант итегез»».

📚Силсилә әс-Сахиха», 136