Бүген миңа 33 яшь.

Еллар узган саен күбрәк аңлыйм: тормыш — ул ирешкәннәрең генә түгел, ә башка кешеләр тормышында калдырган эзләрең дә.

Сиңа үз вакытында ышанган кешеләр.
Син ярдәм итә алган кешеләр.
Бер идеядан башланып, уртак эшкә әверелгән проектлар.
Юллар, очрашулар, сөйләшүләр, хаталар һәм кабул ителгән карарлар — боларның барысы да бүгенге көнгә кадәр алып килгән.

Соңгы елларда тормышымда төрле юнәлешләр күп булды: фән, эш, яңа проектлар, кешеләр, сәфәрләр, мәчетләр, яктыртулар, туган як.
Кайчак алар барысы да бер-берсеннән аерылып торган кебек. Әмма вакыт узу белән аңлыйсың: иң мөһиме — юнәлеш түгел, ә шул эшкә салынган мәгънә.

33 яшьтә нәрсәдер исбатларга караганда, күбрәк эшлисе килә.
Планнар турында азрак сөйләп, аларны күбрәк тормышка ашырасы килә.
Яныңдагы кешеләрне кадерләргә.
Башлаган вакытта һәм дәвам итүдә ярдәм иткәннәргә һичшиксез онытмаска..
Һәм үзеңнән соң бераз гына күбрәк нур калдырырга.

Бу юлда янәшәмдә булган һәркемгә рәхмәт!
Ярдәм иткән, киңәш биргән, фикерем белән килешмәгән, ышанган, кулын сузган һәм тормышымда үз урынын калдырган һәр кешегә.

33 — ул нәтиҗә түгел.
Бу — яңа бер этапның башы.
Алда мәгънәле эшләр, яхшы кешеләр, көчле проектлар һәм нурга бай тормыш булсын.
Иң мөһиме нур тирә-юньдә генә түгел, ә күңелдә дә. 🤍

Сегодня мне 33.

С каждым годом всё больше понимаю: жизнь — это не только то, чего ты достиг, но и то, что ты оставил после себя в жизни других людей.
Люди, которые однажды поверили в тебя.
Люди, которым помог ты.
Проекты, которые начинались с одной идеи, а становились общим делом.
Дороги, встречи, разговоры, ошибки и решения, которые постепенно приводили туда, где ты сейчас.
За последние годы в моей жизни было много разного. Наука, работа, новые проекты, люди, поездки, мечети, свет, родные места. Иногда всё это кажется совершенно разными направлениями. Но со временем понимаешь — главное не направление, а смысл, который ты в него вкладываешь.
Наверное, в 33 хочется меньше доказывать и больше делать.
Меньше говорить о планах и больше воплощать их.
Беречь людей, которые рядом.
Не забывать тех, кто помогал и помогает по жизни.
И оставлять после себя немного больше света, чем было до тебя.
Спасибо всем, кто был рядом на этом пути.
Кто поддерживал, подсказывал, спорил, верил, помогал и просто однажды оказался рядом.
33 — это не итог.
Это ещё один новый этап.
Пусть впереди будет больше смысла, добрых людей, сильных проектов и света — не только вокруг, но и внутри🤍