Дуслар, исәнмесез!

Бүген — Россия халыклары телләре көне.

Татарстан өчен бу көн аеруча якын. Тел — ул аралашу чарасы гына түгел. Тел — гаилә хәтере, өлкәннәр сүзе, туган җир белән бәйләнеш, мәдәният, иман һәм халыкның җаны.

Минем өчен татар теле — Мөслим районы, Иске Карамалы, Казан, гаилә, мәчет, мәктәп, өлкәннәр белән сөйләшү һәм үз тамырларыңны тою.

Телне саклау зур чаралар белән генә түгел, көндәлек тормыштада башкарыла. Балалар белән сөйләшкәндә, китап укыганда, җыр җырлаганда, социаль челтәрләрдә язганда, туган авылларыбызны искә алганда — без телебезне яшәтәбез.

Татар теле һәм Россия халыкларының башка телләре безне аермасын, ә бер-беребезне яхшырак аңларга ярдәм итсен.

Туган телебез яшәсен!

Сегодня — День языков народов Российской Федерации.

Для Татарстана эта дата особенно близка. Язык — это не только средство общения. Это память семьи, голос старших, связь с родной землёй, культура, вера, характер народа.
Для меня татарский язык — это Муслюмовский район, Старые Карамалы, Казань, семья, мечеть, школа, разговоры со старшими и ощущение своих корней.

Сохранить язык можно не только большими программами. Его также сохраняют каждый день — когда говорят с детьми, пишут посты, поют песни, читают книги, называют родные сёла своими именами и не стесняются использовать татарский язык в современной жизни.

Пусть русский, татарский и другие языки народов России не разделяют нас, а помогают лучше понимать друг друга!