Артымнан калмый барды
"Дуслар белән кич чыгарга булдым. Без су буена утырырга килешкән идек. Кичке сәгать тугызлар тирәсендә су буена киттек. Төштем. Күңелле генә утырып алганнан соң, төнге 12 ләрдә өйгә кайтырга булдым. Су буенда басма, өйгә кайтыр өчен шул басмадан үтәргә кирәк. Басманың уртасына җитәрәк ак бер зур шәүлә барлыкка килде. Ул озын иде. Мин йөгерә башладым. Ул минем артымнан калмый барды. Туктасам туктады. Кулымны күтәрсәм, ул да кулын күтәрде. Эчкән диеп уйлама. Өйгә кадәр шулай кайтты. Мин белгән догаларымны укыдым. Капкага җитәрәк ул юк булды. Әлегәчә нәрсә күргәнемне белмим", - дип сөйли хәзер Казанның Совет районында яшәүче Максим