..Мин әле яратып туймадым.

Дөньяның мең төрле төсләрен.
Көннәрем − кояшлы, чалт аяз!
Нур ява йолдыздан төннәрен...
Мин мәңге сокланып туймамын
Яшәүнең тылсымлы көенә!
Күңелем бу җирдә барлыкка,
Сәламәт булганга сөенә...
И дөнья! Ләззәтле һәр көнең!
Тылсымлы һәр узган мизгелең!
Тик зинһар, әкренәйт, әз генә! −
Тормышның йөгерек тизлеген....
Халисә Ширмән.